De filosofie achter het koken met jongeren..

We hebben het vast allemaal wel eens meegemaakt: de bevrijdende en heerlijke ervaring van bij iemand te zijn die rust uitstraalt, die ons laat zijn hoe we zijn, die niet oordeelt, die niet tegen ons gaat preken, die zich vereenzelvigt met wat wij ervaren, die helemaal aanwezig is en toch in zijn eigen kern blijft: iemand die echt LUISTERT. Als je begint met te oordelen of goede raad te geven, is er niet veel ruimte om wat echt belangrijk is, iets nieuws, naar boven te laten komen.

Een mens kan spreken en luisteren en antwoorden. Toch doet hij dat niet altijd. Gesproken wordt er veel, maar niet altijd de juiste woorden. Antwoorden worden er ook genoeg gegeven, maar niet altijd zijn zij welgemeend en oprecht. Luisteren echter komt bij mensen heel weinig voor. Blijkbaar moet je dat leren. Dat hoor je dan ook wel eens zeggen: “Leer nou toch eens te luisteren!”

Luisteren is lang niet gemakkelijk. Maar vooral naar mensen in een crisis,  naar mensen die leven in onzekerheid, naar mensen die lijden en hun verhaal kwijt willen. Dat is heel moeilijk! Je wordt er zelf onzeker van, je wilt dan de stilte opvullen, je zoekt dan maar gauw naar pasklare antwoorden. Vaak zijn dat gemeenplaatsen, dooddoeners als: “Kop op, achter de wolken schijnt de zon” of “Het komt best goed” of “Je moet maar denken: na regen komt zonneschijn”. Om maar niet te spreken van een antwoord als deze: “Je moet maar denken: er zijn er zo veel, die het veel zwaarder hebben dan jij… kijk maar om je heen… “die en die zijn er toch ook doorgekomen en hoe moeilijk hebben zij het niet gehad?!” Als we zulke dingen zeggen, wat hebben we dan toch slecht geluisterd! Meestal zitten we ook al tijdens het luisteren ons af te vragen, wat we straks zullen gaan zeggen. Echt luisteren is anders. Het geeft meestal geen pasklare antwoorden. Integendeel: het maakt je sprakeloos, het brengt je in verwarring. Het is ook: het aandurven eens géén antwoord te hebben. Er is moed voor nodig om er soms het zwijgen toe te doen. Om evenals die ander vanuit grote onzekerheid op zoek te gaan, een onzekere weg. Maar het geeft dan wel een echte ontmoeting! En het zal die ander goed doen, want hij of zij merkt dan dat je echt bij hem of haar bent, er als ‘t ware naast staat. En de woorden komen dan vanzelf, als ze moeten komen

Jongeren helpen, maar ook naar ze luisteren..

Ik kook niet alleen om het koken, maar ook omdat ik jongeren wil helpen en ze uit hun dagelijkheid te halen. Ik probeer tijdens het koken mijn passie voor eten over te dragen op ze. Ik leg graag uit wat ik maak, hoe ik het maak en waarom ik het op die manier doe. Ik probeer ze zó te betrekken bij het voedsel, dat ze het bijna kunnen ruiken en voelen, maar ook zo probeer ik er achter te komen hoe iemand in elkaar zit en waar de blokkade zit en zo de persoon te leren kennen en proberen te helpen.

Jongeren die begrip en ondersteuning kunnen gebruiken

Voor alle jongeren die te maken hebben met:  psychiatrische diagnoses (o.a. adhd en depressie), schulden, verslaving, ouders die scheiden, een onstabiele thuissituatie, relatieproblemen of pesterijen. Ook degene die meer zelfvertrouwen willen hebben en standvastiger willen worden.

Kortom wil ik een betrouwbaar steunpunt zijn voor alle categorie jongeren. Een plek waar jongeren op terug kunnen vallen en een ”haalbare” begeleiding kunnen krijgen. Eventueel met vooraf besproken concrete doelstellingen.

Onze werkwijze

Bij MindandCooking gaan we aan de slag met koken, jongeren koken binnen het project minimaal 3 dagen per week. Hoog in het vaandel staan leren en respecteren van elkaar, gericht op normen en waarden. Ze zullen deelnemen aan workshops en bezichtigingen om de kennis van het “KOKEN” te vergroten. Dit alles zal gebeuren onder professionele begeleiding. We willen de nadruk leggen op het doen en het beleven. Tijdens het traject wordt ondersteuning en begeleiding aangeboden in de vorm van een Persoonlijk Ontwikkelings Plan (POP).

Door communicatie en koken worden jongeren geprikkeld en deze ervaringen kunnen zij toepassen in hun dagelijks leven. Koken is een belangrijke vaardigheid om zelfstandig te kunnen functioneren.  Bij koken worden de activiteiten ingezet als middel om jongeren te leren omgaan met hun problematiek en ze te laten zoeken naar oplossingen.

Wonen, werken en leren zijn de speerpunten. Na het project te hebben doorlopen proberen we de jongeren te helpen aan een baan en /of opleiding in samenwerking met diverse zorginstellingen, reclassering, leerplicht en ROC Amsterdam.